Powiatowy Urząd Pracy w Gdańsku

Jakiego rodzaju zatrudnienia dotyczy zakaz dyskryminacji?
Każdego wynikającego z zawarcia umowy o pracę, z mianowania, powołania lub wyboru. Dlatego zakaz dyskryminacji dotyczy również mianowanych nauczycieli lub urzędników.

A jeżeli ktoś prowadzi działalność gospodarczą?
Zakaz dyskryminacji ze względu na płeć, rasę, pochodzenie etniczne, religię lub wyznanie, przekonania, wiek, niepełnosprawnośći orientację seksualną dotyczy nie tylko dostępu do pracy najemnej, czyli takiej, kiedy pracownik jest zatrudniany przez pracodawcę, ale także dostępu do zatrudnienia niepracowniczego, zwanego również samozatrudnieniem. Samozatrudnienie jest podobne do podjęcia samodzielnej działalności gospodarczej. Przedsiębiorca będący osobą fizyczną może podjąć działalność gospodarczą po uzyskaniu wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Ewidencję działalności gospodarczej prowadzi gmina właściwa dla miejsca zamieszkania przedsiębiorcy. Podejmowanie i wykonywanie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na równych prawach, z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa. Swoboda podejmowania działalności gospodarczej na podstawie wpisu do ewidencji przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w oparciu o Ustawę Prawo działalności gospodarczej oznacza, że nie może mieć miejsca jakakolwiek dyskryminacja w tym zakresie. Odmowa wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, a także odmowa udzielenia zezwolenia lub koncesji na prowadzenie takiej działalności z przyczyn dyskryminacyjnych, jest nielegalna, zaś decyzja administracyjna odmawiająca wpisu, koncesji lub zezwolenia oparta na takich przyczynach podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego.


Co to jest dyskryminacja?
Dyskryminacja oznacza nierówne, zróżnicowane traktowanie, które nie jest uzasadnione obiektywnymi przyczynami ani prawnie usprawiedliwione.

Jest to wszelkie rozróżnienie, wyłączenie lub uprzywilejowanie, którego skutkiem jest zniweczenie albo naruszenie równości szans lub równego traktowania.

Zasada równego traktowania dopuszcza utrzymanie lub wprowadzenie przez państwo czasowych rozwiązań środków prawnych zakładających wyrównywanie szans poprzez zmniejszenie na korzyść osób o np. odmiennym pochodzeniu etnicznym, religii, przekonaniach lub orientacji seksualnej i niepełnosprawnych ewidentnych nierówności, których doświadczają. Jest to dyskryminacja pozytywna.

Na czym polega dyskryminacja w stosunkach pracy?
Mniej korzystne ukształtowanie sytuacji określonego pracownika w porównaniu z innymi pracownikami lub

każde bezprawne pozbawienie lub ograniczenie jego praw wynikających ze stosunku pracy. Nie wolno dyskryminować pracownika nie tylko ze względu na płeć, wiek, niepełnosprawność, rasę, narodowość, przekonania, zwłaszcza polityczne, wyznanie, orientacje seksualną, zatrudnienie na czas określony lub nieokreślony albo w pełnym lub niepełnym wymiarze czasu pracy, a także na przyznaniu z tych względów określonemu pracownikowi innego zakresu praw niż te, z których korzystają inni pracownicy znajdujący się w tej samej sytuacji faktycznej i prawnej.

W razie nieuzasadnionego uprzywilejowania jednego pracownika w stosunku do innych, mamy do czynienia z naruszeniem nakazu równego traktowania pracowników, chociaż niekoniecznie musi to oznaczać dyskryminację wszystkich pozostałych.

Jaki są objawy nierównego traktowania w zatrudnieniu?
Pracownicy powinni być równo traktowani w zakresie nawiązania i rozwiązania stosunku pracy, warunków zatrudnienia, awansowania oraz dostępu do szkolenia w celu podnoszenia kwalifikacji zawodowych.

Za naruszenie zasady równego traktowania w zatrudnieniu uważa się różnicowanie przez pracodawcę sytuacji pracownika z jednej lub kilku przyczyn dyskryminacji, którego skutkiem jest w szczególności:

1. odmowa nawiązania lub rozwiązanie stosunku pracy,

2.niekorzystne ukształtowanie wynagrodzenia za pracę lub innych warunków zatrudnienia albo pominięcie przy awansowaniu lub przyznawaniu innych świadczeń związanych z pracą,

3.pominięcie przy typowaniu do udziału w szkoleniach podnoszących kwalifikacje zawodowe.

Szczególnie istotny jest zakaz różnicowania wynagrodzeń, gdy nie jest ono usprawiedliwione obiektywnymi przyczynami.

Pracownicy mają co do zasady prawo do jednakowego wynagrodzenia za jednakową pracę bądź za pracę o jednakowej wartości.

Wydrukuj artykuł